Li gorî nûçeya Ajansa Navneteweyî ya Ehl-ul-Beyt ê (s.x) – ABNA – Nêzîkî dehê sibê bû. Dilê min xwest careke din malperê kontrol bikim. Di bin lêvên xwe de gilî dikirim. «Kêmtir ji hefteyekê heta yekê Mehrê nemaye, hê jî deng ji hilbijartina yekîneyan tune.»
Malper mîna zîpeke xerab, ditewiya. Dawiyê rabû. Ez difikirim ku ez yekem kes bûm li dibistanê ku dît ku hilbijartina yekîneyan vebûye. Zû bazdim kaxez û pênûsek anîm û hemûyan li ser nivîsîn. Kîjan hilbijêrim ku bi bernameya zarokxaneyê re li hev were. Mamoste min bi awayekî tevlihev hilbijartin ku zêde zorê li min neyne. Têkeliyek ji mamosteyên hişk û "can"! "Mamoste can" gotineke ku em bi zarokên serdema razanê ji bo mamosteyên bi taybetmendiyên taybet bi kar dianîn. Mamosteyek ku hem asta zanistî bilind bû, hem dilovan bû û tolerans dikir. Bê guman, divê neyê gotin ku em taybetmendiyên xuyangî yên wek bedewî û xweşikiyê jî li ber çavan digirtin.
Hilbijartina yekîneyên min dirêj kişand. Hem bi diya xwe re ji bo zarokan şêwirîm, hem bi hevjîna xwe re. Saat çar bû ku dawiyê min piştrast kir. Sê rojên cot ê hefteyê ders hilgirtin. Di heman demê de bû ku postger jî telefon kir û piştî du hefteyan pakêta min hat. Tê de komek kirasek û şalwarek forma medreseyê hebû. Tişta ku ez li bendê bûm. Lê îro na! Mîna ku vê pakêtê jî stresa min zêde kir. Min hîs dikir ku niha divê ez biçim nav gelek kêşe û zehmetiyên piçûk û mezin. Ji stresê zû zû malê kom dikir. Hişê min li hev nedihate ku xwarinê çêkim. Her dem xemgîna Nergisê bûm. Ez ê çi bi zarokê yeksalî bikim? Zarokxane jê re guncav bû? Min telefon kir diya xwe. Min qane bûm ku du rojên hefteyê dersan hilbigirim û wan du rojan diya min were bimîne li cem Nergisê. Her vebijêrka ku di hişê min de hebû min berovajî kir. Min tew digot wan kesên ku carekê vexwendina xwe dabûn min jî difikirîm. Ez girtî bûm.
Di yek ji komên xwe de, dayikeke xwendekar li ser heman pirsgirêkê şêwirê digirt. Zarokê wê bi qasî du salî bû. Hemûyan pêşî carekê şîret lê kirin ku xwezî vê demsalê bêhnvedanek bigirta. Zarokê di bin du salî de, an nizanim sê salî, pêdivî bi çavdêriya domdar a dayikê heye. Mîna ku hemûyan bi qestî ez armanc girtibûn. Bi deriyê digotin, dîwar dibihîse. Min ew bi xwe girtibû.
Nêzîkî saet pêncê bû ku em derketin. Min got belkî bayek bi serê min bixe û tiştek were bîra min. Min zarok birin parkê. Em ji ber mizgeftê derbas bûn. Min dît ku gelek kursî li wir in. Şikirmendiyek jî hebû ku mewlûd belav dikir. Hevjînê min got: «Mizgeft îşev şahî heye. Roja jidayikbûna Îmam Hesen Eskerî ye.»
Li dema rojavabûnê min park berda û bi zarokan berê xwe da mizgeftê. Hê nimêj dest pê nekiriye bû. Zarokên heft-heşt salî li dora Nergisê kom bûbûn. Lê min dilê xwe bi ti yek ji wan re tune bû. Ji nişkê ve Xanim Huseynî li pêşiya min xuya bû. Ferişteya xilaskar a min bû. Min jê re got: "Piştî nimêjê min bi te re karekî heye." Ew yek ji guncavtirîn vebijêrkan bû ku min ji bo lênihêrtina Nergisê li ser hesab kiribû. Ji bo min û zarokên min mîna dayikek bû. Dema li cem me bû. Hişê wê li av û xwarina zarokan, lîstin û mijûlkirina wan bû. Ez malbata wan jî heta radeyekê dinasim û dilê min rehet bû. Lê min guman hebû ji bo gotinê. Ez ditirsiyam ku jê re zehmet be û ji ber rûmetê qebûl bike. Û min hêvî dikir ku were zarokxaneya medreseyê, li wir lê binêre da ku ez bikaribim di navbera dersan de serê xwe lê bixim.
Piştî nimêjê, gava ku min xwest bipeyivim, wê çadir kişand ser rûyê xwe û dest pê kir bi kenînê. Di nav kenînên xwe de min "mamosteya zarokxaneyê" bihîst. Min got: «Çima hûn dikenin?» Wê got: «Wê bavêje zarokxaneyê. Ez bûm mamosteya zarokxaneyê.» Min fikir kir ku ew tinazê bi min dike. Pirsyareke bêwate bû lê min pirsî: «Rast dibêjin? Zarokxaneya medreseyê?» Min qet nefikirîbû. Çend caran min got: «Bi rastî?» Em herdû jî dikeniyan. Min li hemû rojê difikirî ku bi stresê derbas bûbû. Lê niha min diya xwe standibû. Ji mewlûda wê rojê. Îmam Hesen Eskerî (selam li ser wî).
Bi pênûsa: Fatime Qurbanlo
..........................
Dawiya peyamê
Etîket
Rola civakî ya dayîkê
Xemxwarinên dayikên xwendekar
Dayîkane
Jidayîkbûna Îmam Hesen Eskerî (s.x)
Your Comment