Li gorî ajansa nûçeyan a Ehlul-Beyt (s.x) – ABNA– Rojnamegerî, ne tenê karê gihandina nûçeyan e; berpirsyariya vegotina rastiyê ye.”
« وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَکْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (بقره، ۴۲)» (Rastiyê bi derewê re tevlîhev nekin û rastiyê, di halekî de ku hûn dizanin, veneşêrin.) — [Beqere, 42]
Di rojên ku nûçeyek dikare ramanên giştî biguherîne, wêneyek dikare şûna hezar analîzan bigire û vegotineke şaş dikare rastiyeke zelal di nav toz û dûmana tehrîfatê de veşêre; rojnameger êdî ne tenê li pişt maseya nûçeyan rûdine; ew di nava eniyeke rasteqîn a şerê li ser rastiyê de radiweste.
Îro qada medyayê, qada rûbirûbûna vegotinan e; vegotina ku neyê dîtin, neyê bihîstin û rast neyê fêmkirin, dê bi hêsanî cihê xwe bide vegotina reqîb. Ji vir e ku rojnamegeriya xwedî-helwest, wateyeke pir mezintir ji veguhestina çend rêz nûçeyan bi dest dixe.
Rojnamegerê xwedî-helwest, beriya ku bipirse “gelo çi bêtir tê dîtin?”, dipirse: “Rastî çi ye û gel divê çi bizanibe?”
Ew hem nûçeya baş dibîne û hem jî êşa xelkê; hem pêşketinê vedibêje û hem jî daxwazên mafdar ji bîr nake; hem rêz li rûmeta mirovan digire û hem jî li hember derew û tehrîfatê bêdeng namîne!
Ji bo rojnamegerên ku di vê qadê de pênûsa xwe didin kar, ew ne tenê hevalên kar in; ew beşek ji parêzvanên rastî û hişmendiya giştî ne; ew kesên ku bi pênûs, kamera, mîkrofon û vegotinên xwe hewl didin ku rastî, li xerîbiyê nemîne.
Di Roja Rojnamegeran de, em ji hemû rojnameger, wênegirên nûçeyan, rapor-nûs, çalakvanên medyayê û vegotên rastgo ên ku di rêya “Cîhada Tebyînê” (Ronîkirina rastiyan) û “Cîhada Vegotinê” de gavan diavêjin, spas dikin û xebata wan pîroz dikin.
Nivîsarek ji aliyê Mihemed-Cewad Îbrahîmzade ve; çalakvanê medyayî
..........................
Dawiya peyamê
Hocet Kehyarî
Etîket:
- Roja Rojnamevanan
- Rojnamevan
- Şehîdên Rojnamevan
Your Comment