Peyama Rêberê Bilind ê Şoreşa Îslamî bi boneya jidayikbûna Hz. Zeyneb (s) û Roja Hemşîreyan

Li gorî nûçeya Ajansa Nûçeyan a Navneteweyî ya Ehl-ul-Beyt ê (s.x) – ABNA – Ayetullah Seyîd Mûçtaba Huseynî Xamineyî, Rêberê Bilind ê Şoreşa Îslamî, di peyama xwe ya bi boneya salvegera jidayikbûna Hz. Zeyneb (silavên Xwedê lê bin) û Roja Hemşîreyan de, rola jin û keçên Zeynebî yên Îranê di qonaxa vejîna bêhempa ya gelê Îranê de ecêbîn û balkêş binav kir.

Wî her wiha, bi destnîşankirina rola vejîner û hêvîdayîn a hemşîreyan û bandora girîng a wan di parastina tenduristî û ewlehiya laşî û derûnî ya civakê de, ji berpirsiyarên qada tenduristiyê xwest ku baleke taybet bidin civaka hemşîreyan.

Nivîsa temam a peyama Rêberê Bilind bi boneya jidayikbûna Hz. Zeyneb (s) û Roja Hemşîreyan wiha ye:

Bi navê Xwedayê Dilovan û Dilovîn

Di her salê de, roja pêncem a mehê Cemadiyelaewwel, bîranîna jidayikbûna pîroz a jinekê tîne bîra me ku di siya evîn, perwerde û hevaltîkirina bi Xemseya Tayyibe (silav û selama Xwedê li ser wan be), ku ew di nav afirîdeyên Xwedê de yên herî bilind in, mezin bûye.

Mezinbûn û pêşketina Zeyneba Kûbra (silavên Xwedê lê bin) di vê dibistana ronak de, di heyama zêdetirî pêncî salan de, ewqas aliyên cihêreng ên rûmet û bilindiyê di kesayetiya vê stêrka geş a serdeman de derxistin holê ku ew her dem bûye sedema pesn û pêzanîna dostên Xwedê û cihê serbilindiyê ji bo wan. Lûtkeya vê geşbûnê di qehremaniya Aşûrayê de xuya bû. Ji aliyekî ve, dilovanî, xêrxwazî û dilovanîkirina bêdawî û bi sebr ji bo mazlûmên deşta Kerbelayê; ji aliyê din ve jî, bûna yek ji nîşanên herî hêja yên sebat û şeciata.

Dîroka tevger û Şoreşa Îslamî ji destpêkê ve tijî dîmenên beşdariya jin û keçên Îranê yên bi şêwaza Zeynebî ye. Ev yek di qonaxa vejîna bêhempa ya gel de, ku di Parastina Pîroz a Sêyem de pêk hat, hem ji aliyê kalîteyê hem jî ji aliyê hejmarê ve gihîşt asta ku mirov matmayî dimîne.

Îro jinên Zeynebî yên Îranê, bi beşdariya xwe ya berbiçav di warên cuda de, bi taybetî li meydanên bajaran û gundan, bûne pêşengên ravekirina pratîkî ya rastiyan û berxwedanê li pişt xetên şerê hişk. Wisa ye ku zordarên serdemê, yên ku her dem dixwazin êş, azar û zilmê li vê gelê bînin, di xwe de hêza rûbirûbûna bi vê artêşa mezin nabînin.

Gelê welatekî ku dilê wan bi Ehlibeyta Pak (silav û selama Xwedê li ser hemûyan be) ve girêdayî ye, ji ber girîngîdana dilovanî, hevzimanî û alîkarîkirina ji kesên êşdar re, roja jidayikbûna Zeyneba Kûbra wekî Roja Rêzgirtina Ji Hemşîreyan bi rastî hilbijartiye. Ji ber ku gelek ji van taybetmendiyên exlaqî û nirxên mirovî di nav qata hemşîreyên kedkar û hêja de têne dîtin.

Rola hemşîreyê, mîna rola hin qatan din ên civakê, wekî bijîşk, mamoste û perwerdekar, ruhanî û alîkarên rizgarkirinê, rola vejîner û hêvîdayîn e. Ji ber vê yekê carinan hemşîre wekî milyaketeke rehmetê tê dîtin; ew jî dema ku li hember bêsebrî û reftarên dijwar ên nexweş û êşdar, aramî, hêvî, başbûn û dermankirina wan pêk tîne û di encamê de dibe sedema daketina rehmeta Xwedê.

Bêguman, rola hemşîreyan di dermankirina nexweşan de, berevajî bijîşkan, hewceyê hebûneke domdar, bişopandin û sebrê ye. Bandora vê hebûna domdar ji karên laşî wêdetir e; ew dibe melhem ji bo êşên derûnî û ruhî û di gelek rewşan de rê li ber serdestbûna bêhêvîtiyê digire. Bi vî awayî, hin karên ku ji destê bijîşkan nayên, bi vê rola dilovan û dilsoz têne cih.

Di vê serdemê de ku tora xerab a emperyalîzmê ji tu hewldanekê xwe diparêze da ku cûreyên cuda yên zilm û sûcê li dijî gelên azadîxwaz û berxwedêr, bi taybetî gelê Îranê, bike; û ji wan, bi derxistina sînordariyên cuda li ser dermankirin û dermanan, dixwaze êşê li ser gelê mezin ê Îranê ferz bike, balgirtina li hemşîreyan, xurtkirina civaka hemşîreyan, parastin û pêşxistina zanîn, jêhatîbûn, hêz, ruhê şad, motîvasyon û rûmeta wan, bi taybetî yên ku xwe ji bo xebatê di saziyên ne-şexsî de veqetandine, bandoreke girîng li ser tenduristî û ewlehiya laşî û derûnî ya civakê heye.

Ji ber vê yekê, hêvî tê kirin ku berpirsiyarên qada tenduristiyê, di domandina reftarên xwe yên berpirsiyarî û pabendiyê de, van mijarên girîng di pêşînên xwe de bihesibînin.

Ez van her du boneyan li gelê hêja, jinên welatê Îslamî yên xwedî erk û îradeya xurt û bi taybetî li hemşîreyên xwişk û birayên xwe pîroz dikim.

Di dawiyê de, ji bo şehîdên mazlûm û fedakar ên civaka hemşîreyan, bi taybetî hemşîreyên ku di şerên ferzkirî yên duyem û sêyem û fitneya meha Deyê sala 1404’an de şehîd bûne, rehmeta Xwedê dixwazim. Hêvîdar im ku bi duaya Serwerê me (Xwedê derketina wî bilez bike), Xwedayê Mezin ji gelê Îranê rûmet û hêzeke her ku diçe zêdetir û her tiştê ku layiqî şopandina dibistana Hz. Zeyneb (silavên Xwedê lê bin) e, re bexşîne.

Dawiya peyamê /

Etîket:

• Rêberê Giranqedrê Şoreşa Îslamî
• Roja Hemşîreyan