“Tehranê îro tenê ne rêberê xwe oxir kir; Tehranê îro ji şînê derbasî coşê bû, ji xeman derbasî tohlidanê bû. Ne bi mîlyonan mirov, belkî bi mîlyonan volkanên vemirî ku niha ji kûrahiya dilê xwe qîrîna tohlidana xwînê bilind dikin, kolanên paytextê kirin deryayek ji alayên sor. Sorahiyek ku ne nîşana şînê, belkî nîşana bahozekê ye ku di rê de ye. Bahozek ji cinsê Muxtar. Bahozek ji cinsê rabûnê (qiyamê). Bahozek ku soz daye serê istikbara cîhanî bide bayê. Îro Îranê tenê ne rêberekî oxir kir; îro Îranê bi xwîna mezlûmên xwe, ji bo şerekî bêdawî peyman da.”
