Çar sal piştî Aşûrayê, Kufeyî yên ku pişta Îmamê xwe vala hiştibûn, bi girîn ketin meydana şer û navê xwe dan "Tewwabîn". Wan şer kir û hatin kuştin, lê rabûna wan êdî nikarîbû parastina serê birî yê Huseyn (ع) bike.
Îro jî, di nav gulguleya medyayê de, hin kes çavên xwe li rastiyê digirin û mîna Tewwabînan ji bo bavê vê welatê ku tenê maye, hêsir dirijînin. Lê haya wan tune ku ev hêsir tenê dema ku berî şûr were rijandin feyde dike, ne piştî wê.
