Li gorî rapora Ajansa Nûçeyan a Navneteweyî ya ya Ehlê Beytê (s.x) –ABNA–Pêşangeha mezin û taybet a ciwanên Tanzanyayê vê salê bi navê "Ji Kerbelaya Hz. Sekîne (s) heta Kerbelaya Mînab" li bajarê Dar es Selamê, di qada 600 metre çargoşe de hat lidarxistin.
Ev pêşangeh tevliheviya hunerî ya şanoya derve, sêwirandina dîmenan û vegotina çîrokan bû. Di her beşê de, ligel amadekirina hawirdora guncan bi bûyeran re, lîstikvan jî rolên xwe dilîstin û çîrokbêj jî temaşevanan gav bi gav di vê rêwîtiya hestyar û ramanangez de rêberî dikir.
Dwanzdeh perde: Ji Kerbelayê heta Mînab
Perdeya yekem – Odeya ramanê: Keçek, Hz. Sekîne (s), di zindanê de ye. Ew ji temaşevanan dixwaze ku rêya Îmam Huseyn (S.X) ne tenê bi şîn û şînwarî, lê herwiha bi rizgarkirina xwe ji zindana xwestek û girêdanên dinyayî bidomînin. Paşê çîrokbêj dipirse: «Bi rastî kî di zindanê de ye? Ew, wek em dibînin, an em, wek ew me dibîne?»
Perdeya duyem – Xewna keçekê: Odeyek bi hawîrdorek weke bihiştê. Keçek, wek her keçikek din, dixwaze hemû bedewiyên jiyanê biceribîne û xewnên sade û zarokane hebin; lê xuya ye ku çarenûsek din ji bo wê hatî nivîsandin.
Perdeya sêyem – Kuçeyên Medîneyê, mala Îmam Huseyn (S.X): Keçek li mala bavê xwe bi Hz. Elî Esxer (S.X), zarokê malbatê, dilîze. Agirê ocaxê şewitî ye û zarok di cîhana xwe ya zaroktiyê de ne. Lê nişka ve Îmam Huseyn (S.X) jê dixwaze ku ji bo rêwîtiyek dirêj amade bibe.
Perdeya çarem – Xatirxwestina Medîneyê: Îmam Huseyn (a) malbatê ji bo rêwîtiyê bang dike. Medîne êdî cihê mayînê nîne, bi taybetî ger mayîn bi qebûlkirina zilletê re be.
Perdeya pêncem – Li ser rêya Kerbelayê: Zuheyr ibn Qeyn di konê de rûniştiye. Bi dilnexwazî diçe civîna Îmam Huseyn (a), lê bi guherînek mezin vedigere. Şadiya bêguneh a keçekê ji hatina kesên nû re nîşana hêviya ku di dilan de zindî dibe.
Perdeya şeşem – Li bendê avê: Keçek bi zarokên din re li bendê avê ye. Hemû hêvî dikin ku Apê Abbas (S.X) bi meşka tijî avê vegere. Lê yê vedigere bav e; tenê, xemgîn û bi alayek xwînî di dest de. Ew dipirse: Çima apê min nehat? Av li ku ye?
Perdeya heftem – Hevembrûna dawî: Bav ji bo xatirxwestinê tê. Keçek ji hêsirên kesên derdorê têdigihîje ku dema bavê wê hatiye. Destê xwe dixe stûyê wî û bi daxwazeke za
...............
Dawiya peyam/
Etîket:
Aşûra
Şoreş
Îmam Huseyn
Tanzanya
Afrîka
Îran
rokane dibêje: «Wek şevan berî razanê, tenê careke din min di hembêza xwe de bigire.»
Perdeya heştem – Elî Esxer (S.X): Bav ji meydanê bi westandin û bi xwîn vedigere û Elî Esxer (S) di hembêza xwe de digire. Ew zarokê ber bi artêşa dijmin ve dibe da ku belkî avê bidinê. Lê zarok venagere konê û bav bi tenê û bi dilek şikestî wî dibe paş konan.
Perdeya nehem – Pispisa dawî: Bav di nav tîran de li erdê ketiye û bi dengekî lawaz dibêje: «Xwedêyo, ez bi qezaya te razîm.» Dengek hêdî hêdî winda dibe û bav êdî venagere.
Perdeya dehem – Bazaara Şamê: Di bazarekê de li ser rêya Şamê, firoşkar bi bazirganiyê mijûl in û keçikek piçûk di nav dîlan de bi tenê radiweste. Hin kes bi wan re ne mirovane tevdigerin, heta ku Hz. Umm Kulsum (s) axivî. Gotinên wê dilan diguherînin û gelek kes ji bêparwaziyê ber bi dilovanî ve dikişînin.
Perdeya yazdehem – Goristana Hz. Sekîne (Reqiyye) (s): Barê xemê ew qas giran e ku dilê zarokekê nikare bikişîne. Dîtina serê bavê xwe bê laş, hêza dawî ya keçikê jî jê distîne û çîroka xemê digihîje lûtkeyê.
Perdeya dwanzdehem – Xerabeyên Kerbelaya Mînab: Çîrok ji dîrokê digihîje dema îroyîn. Li gorî pêşangehê, di nav xerabeyan de keçên bêguneh hîn jî qurbaniyên zulm û tawanê ne. Herwiha navên çend kesayetiyên ku di pêşangehê de wek şehîd têne nîşandan jî têne xuyang kirin. Di dawiya pêşandanê de tê gotin ku peyama dawî ne ya bêhêviyê ye, lê ya domandina berxwedan û berdewamkirina têkoşînê ye.
Dawiya watewî li Beynel-Heremeyn
Berî ku mêvan ji pêşangehê derkevin, beşa dawî wan bi ezmûneke cuda û kûr rast dike. Dema ku ji pêşangehê derdikevin, xwe li Beynel-Heremeyn dibînin; wek ku hemû vê rêwîtiya çîrokî û hestyar di hundirê herema Hz. Eba'l-Fezl Abbas (S.X) de derbas bûye. Paşê mêvan li ser vê rêya watewî ber bi herema Hz. Ebû Abdullah Huseyn (S.X) ve diçin, li ber sembola zarihê radiwestin, ziyaretê dikin û daxwaz û raz û niyazên dilê xwe radigihînin. Bi vî awayî, beşa dawî dibe destpêka girêdana hundirîn û dirêj bi peyama herdemmayî ya Kerbelayê re.
...............
Dawiya peyam/
Etîket:
Aşûra
Şoreş
Îmam Huseyn
Tanzanya
Afrîka
Îran
Your Comment