Li gorî nûçeya Ajansa Navneteweyî ya Ehl-ul-Beyt ê (s.x) – ABNA – Donald Trump, serokê Dewletên Yekbûyî, di deh salên dawî de di pêşiya guhertina standardên zimanê qebûlbar de cih girtiye. Ew ku berê ji ber daxistina asta gotûbêja giştî û vulgerkirina wê di serdema yekem a serokatiya xwe de rastî rexneyan hatibû — dema ku ji qebûlkirina penaberan ji welatên ku wî wekî «çopdaniyên» binav dikir gilî dikir — di serdema duyemîn a xwe de kontrola xwe winda kiriye.
Rojnameya The Guardian di raporekê de, bi vê pêşgotinê, nivîsand: Cheryl Johnson, ku bîranînên berfireh ji serdema siyasî ya Amerîkayê heye û ev bîranîn heta kuştina John F. Kennedy û têkoşîna mafên sivîl ên reşpêstan di salên 1960an de vedigerin, di derbarê siyasetmedarên îroyîn de ji her tiştî zêdetir ji tiştekî gilî dikir: fuhş û gotinên bêedeb.
Johnson, ku xebatkarek civakî ya teqawîtbûyî ye û li herêma Pittsburghê dijî, dibêje: «Di siyasetê de evqas fuhş tê kirin; berê me qet tiştekî wisa nebihîstibû. Peyv hêzeke pir mezin in û 45 serokên berê yên vê welatê qet zimanekî wisa nizm bikar neanîne. Ma mamoste, rêberên şirketan, hemşîre, bijîjk û diranbijîjk di cihê karê xwe de bi vî awayî diaxivin? Ev ne rast e. Ev daketina rêzgirtin û rûmetê ye, hemû.»
Donald Trump gelek caran peyvên ku berê, herî kêm bi mebest, ji serokekî Dewletên Yekbûyî bi awayekî giştî nehatiye bihîstin, bi kar aniye û dixuye ku wan normalîze kiriye.
The Guardian balê dikişîne ser bikaranîna peyvên bêedeb ji aliyê Trump ve di derbarê pevçûna di navbera Îran û rejîma Siyonî de û tehdîdên wî li dijî Nicolás Maduro, serokê berê yê Venezuelayê, û dinivîse ku divê ev peyv wekî xeletiyeke zimanî neyên hesibandin.
Serokê Dewletên Yekbûyî di peyamên xwe yên dawî yên li ser torên civakî de bi eşkeretir peyvên fuhşê bi kar aniye û ew ji bo zêdekirina zexta gotarî li ser Tehranê piştî girtina Tengava Hurmuzê bi kar aniye; ev yek piştî şerê êrîşkar ê Dewletên Yekbûyî û rejîma Siyonî li dijî Îranê qewimî.
Di vê çarçoveyê de, Michael Adams, mamosteyê zimanê Îngilîzî li Zanîngeha Indiana Bloomington û nivîskarê pirtûka «Di pesnê fuhşê de», ku li ser cihê fuhşê di civakê de lêkolîn kiriye, got: «Serok Trump ne ewqas bi nezaket e. Beşek ji vê yekê ji baweriya wî bi nepêşbînbûna serok û hesta giştî ya wî tê ku ew xema vê yekê nake.»
Di berdewamiyê de hatiye gotin: Trump nêzîkî yekemîn serokê Dewletên Yekbûyî ye ku meyla fuhşkirinê heye. Lyndon Johnson û Richard Nixon, serokên berê yên Dewletên Yekbûyî, herdu jî bi bikaranîna azad a zimanê rojane navdar bûn, lê ew di nepenî de bû. Zimanê nebaş ê wan tenê dema ku axaftinên wan ên tomarkirî piştî dawîbûna serokatiya wan hatin belavkirin, eşkere bû.
Adams ji Zanîngeha Indiana îdîa dike ku siyasetmedar di daxistina xwe ber bi zimanê bêedeb ve li dû «rûmeta veşartî» ne. Ew dibêje: «Fuhşkirin rûmeteke veşartî heye; cureyek ji helwesteke bêperwa ye ku mirovan dikişîne. Mirov fuhş dikin û ger hûn qet fuhş nekin, ew dipirsin gelo hûn bi rastî ewqas mîna wan in ku bibin serokê baş ji bo wan an na!»
Dawiya nûçeyê.
Your Comment