Li gorî raporta ajansa nûçeyan a “Ehlul-Beyt” (S.X)– ABNA– Rûnîşandina şînantoya (gemiya êrişkar)tendurû ya hêjûmî “27 Rêcab” di rewşekê de pêk hat ku serokê Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê, di çend mehên borî de û di nava şerê ferzkirî yê sêyemîn de, bi awayekî dubare îdîa kiribû ku hêza deryayî ya Îranê lawaz bûye an jî bi temamî ji holê rabûye.
Di nava qelebalixiya nûçe û guhertinên herêmî de, şeva borî Meydana Înqilabê bû şahidê bûyerekê ku ne tenê rûnîşandineke leşkerî bû, belkî peyameke zelal derbarê pêşeroja hêza deryayî ya Komara Îslamî bû. Di merasîmekê de ku li baregeha gelêrî ya “Hezretê Xatem-ul Enbiya” hate lidarxistin, şînantoya tendurû ya hêjûmî “27 Rêjab” hate nîşandan; şînantoyek ku bi sûdwergirtina ji sêwirana “trimaran” û şiyanên şerker ên pêşketî, rûpeleke nû di şiyanên deryayî yên welêt de vekir.
Ev şînantoyê xwedan şiyana hilgirtin û avêtina du mûşekên “krûz” ên deryayî bi şûreya (range) 700 kîlometreyî ye û dikare di şertên deryayî yên dijwar de û di nav pêlên heta 3 metreyan de operasyonê pêk bîne. Hevberhevkirina lez, hêza agir û manovrayên bilind kir ku “27 Rêjab” ne tenê şînantoyeke şerker be, belkî bibe nîşaneya guhertina nêrînê di şerên deryayî yên nûjen de.
Digel ku serokê Amerîkayê îdîaya lawazbûna Îranê dikir, rastiyên meydanî wêneyekî cuda nîşan didin. Hebûna berdewam û serbilind a hêzên deryayî yên Îranê li Tengava Hurmiz û Kendava Farsê nîşan dide ku şiyana parastinê ya welêt ne tenê hatiye parastin, belkî di rêya geşepêdan û nûjenkirinê de ye.
Pisporên leşkerî dibêjin ku şerên deryayî yên îro êdî bi tenê li ser bingehê keştiyên mezin û biha nayên pênasekirin. Tecrubeya salên dawî nîşan daye ku şînantoyên biçûk, bilez, yên bi mûşekên hûr (diqîq) hatine çekdarkirin û bi torên agahiyan ve girêdayî, dikarin ji bo keştiyên giran û biha bibin metirsiyeke mezin.
Şînantoya “27 Rêcab” jî di vê çarçoveyê de tê nirxandin. Ew li berhevoka şiyanên Hêza Deryayî ya Sepahê zêde dibe; hêzek ku berê jî xwedan şînantoyên wekî “Heyder 110”, “Tariq”, “Aşûra”, “Zulfiqar”, “Serac”, “Zulcenah”, “Ya Mehdî (ec)” û “Azerexeş” bûye.
Tiştê ku îro li deryayê girîng e, ne bi tenê mezinahî û giraniya alavên leşkerî ye, belkî leza biryardanê, hêza tevgerê, hûrbûna di hedefgirtinê de û şiyana operasyonên tora-bingeh (network-centric) e. Rûnîşandina “27 Rêjab” pêngaveke din e di rêya pêşxistina vê doktrînê de.
Ev şînantoyê nîşan dide ku Komara Îslamî ya Îranê bi pişta xwe bi hêza navxweyî û tecrubeyên xwe yên operasyonî ve girêdayî, rêya pêşxistina hêza deryayî bi cidî dişopîne. Di cîhanekê de ku hevkêşeyên şer bi lez diguherin, amûrên zîrek, bilez û kêm-mesref girîngtir bûne û “27 RêCab” nîşaneya vê guhertinê ye di parastina deryayî ya Îranê de; guhertinek ku armanca wê ya dawî parastina ewlehiya neteweyî û bihêzkirina astengkirinê (deterrence) ye di yek ji girîngtirîn rêyên deryayî yên cîhanê de.
.............
Dawiya Peyam/
Your Comment