"Li gorî rapora Ajansa Nûçeyan a Navnetewî ya Ehlulbeytê (s.x) – ABNA –Di nava karên roja Mubaheleyê de, ji bilî xusl, rojî, sedeqe, xwendina Ziyareta Camia û du rekat nimêja musteheb, “du dua” hatine veguhestin. Yek ji wan duayan, ew duaya ku Şêx Tûsî di pirtûka “Misbah el-Muteheccid” û Seyîd ibn Tawûs di cilda duyem a pirtûka “Îqbal el-E’mal” de, piştî nimêja roja Mubaheleyê veguhestine. Duaya duyem jî duayeke serbixwe ye ku di “Mefatîh el-Cînan” de jî hatiye tomarkirin.
Duaya yekem, ew e ku Şêx Ebas Qumî di pirtûka Mefatîh el-Cînan de tenê bi hevoka “Ya yekem ‘El-hemdu lillahi rebbil alemin’ e” jê re îşaret kiriye û bi hin sedeman metna wê neaniye. Ev dua piştî xwendina du rekat nimêj û gotina heftê caran “Estexfirullah”, bi şêweya rawestayî û dema ku dest û ser ber bi asîman ve hatine bilindkirin, tê xwendin. (1). Her çend ku ne gengaz e di vê nivîsê de em hemû zanînên vê duayê binirxînin jî, lê heke em bixwazin bi kurtasî behsa hin beşên wê bikin, ev hevok balê dikişîne: “El-hemdu lillahi-llezî errefenî ma kuntu bihi cahilen, velev la te’rîfuke iyyaye lekuntu minel halikîn” : «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی عَرَّفَنِی ما کُنْتُ بِهِ جاهِلًا، وَ لَوْ لا تَعْرِیفُکَ إِیّایَ لَکُنْتُ مِنَ الْهالِکِینَ، (Spas û hemd ji bo Xwedayê ku tiştên min nizanibûn bi min da naskirin; eger te ez agahdar nekiribûya, ez ê ji yên helakbûyî bûma).
Di vê beşê de, bal tê kişandin ser tiştên ku Xwedê bi însan daye naskirin û peywendiya di navbera vê naskirin û zanînê de bi “seadet û şeqaweta” (bextewarî û bêbextiya) însan re hatiye beyankirin. Di beşeke din a vê duayê de jî bi vî awayî bang li Xwedê tê kirin: “Felekel şukru ya Rebbi ve lekel mennu heythu hedeytenî verşedtenî, hetta lem yexfe 'aleyyel ehlü vel beytu vel qerabetu, hetta erreftenî nisaehum ve ewladehum ve ricalehum” فَلَکَ الشُّکْرُ یا رَبِّ وَ لَکَ الْمَنُّ حَیْثُ هَدَیْتَنِی وَ ارْشَدْتَنِی، حَتّی لَمْ یَخْفَ عَلَیَّ الْأَهْلُ وَ الْبَیْتُ وَ الْقَرابَةُ، حَتّی عَرَّفْتَنِی نِسائَهُمْ وَ أَوْلادَهُمْ وَ رِجالَهُمْ. (Spas ji bo te ye ey Rebbê min, û qencî ji bo te ye, ji ber ku te ez hîdayet kirim û rê nîşanî min da, da ku têgînên “Ehl”, “Beyt” û “Xanedan” ji bo min bibe nas; da ku wateya jinan, zarokan û mêran zelal bibe).
Spasgirtina ji Xwedê re ji bo dayîna vê “nasîn û zanînê” û peywendiya wê bi têgînên bilind ên Şîî re, mijarên wisa ne ku di vê rojê de dikarin bêne nirxandin.
Şirovekirina van peyvan û tefsîra ayetên têkildar ên bi van peyvan re, ango ayeta 22 ya Sûreya Şûra قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی»، همچنین آیه ۳۳ سوره مبارکه احزاب «إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً» “Qul la es’elukum 'aleyhi ecran illel mewe-d-dete fil qurbî”, her wiha ayeta 33 ya Sûreya Ehzab “Innema yurîdullahu liyuzhibe 'ankumur ricse Ehl-el Beyti ve yutahhirakum tethîra” û ayeta 61 ya Sûreya Al-i Îmran «فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکاذِبِینَ» “Fe qul te’alew ned’u ebnaena ve ebnaekum ve nisaena ve nisaekum ve enfusena ve enfusekum summe nebtehil fenec’el la’netellahi 'elel kazibîn” ku wek Ayeta Mubaheleyê tê naskirin, hemû di vê duayê de hatine beyankirin.
Duaya duyem a ku di vê rojê de hatiye riwayetkirin, duayeke nisbeten berfireh e ku wek “Duaya Roja Mubaheleyê” tê naskirin. Ev dua jî bi cudahiyên di hevokan de, di pirtûka “Misbah el-Muteheccid ve Silah el-Mute’ebbid” (pirtûka Misbah a Şêx Tûsî) û pirtûka navdar “Îqbal el-E’mal” a Seyîd ibn Tawûs de hatiye tomarkirin. Her yek ji van her du pirtûkan ji pirtûkên herî pêbawer ên duayan in. Di pirtûka pîroz a “Mefatîh el-Cînan” de, versiyona ku di pirtûka “Misbah” de hatiye tomarkirin, cî girtiye.
دُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ، وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ. الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی عَرَّفَنِی ما کُنْتُ بِهِ جاهِلًا، وَ لَوْ لا تَعْرِیفُکَ إِیّایَ لَکُنْتُ مِنَ الْهالِکِینَ، اذْ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُ «قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی»، فَبَیَّنْتَ لِیَ الْقَرابَةَ، وَ قُلْتَ «إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً»، فَبَیَّنْتَ لِیَ الْبَیْتَ بَعْدَ الْقَرابَةِ. ثُمَّ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ بِتَفَضُّلِکَ عَلی خَلْقِکَ وَ ارَدْتَ مَعْرِفَتَهُمْ بِالْبَیْتِ وَ الْقَرابَةِ، فَقُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُ «فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکاذِبِینَ». فَلَکَ الشُّکْرُ یا رَبِّ وَ لَکَ الْمَنُّ حَیْثُ هَدَیْتَنِی وَ ارْشَدْتَنِی، حَتّی لَمْ یَخْفَ عَلَیَّ الْأَهْلُ وَ الْبَیْتُ وَ الْقَرابَةُ، حَتّی عَرَّفْتَنِی نِسائَهُمْ وَ أَوْلادَهُمْ وَ رِجالَهُمْ. اللّهُمَّ إِنِّی أَتَقَرَّبُ الَیْکَ بِذلِکَ الْمَقامِ الَّذِی لا یَکُونُ اعْظَمُ فَضْلًا مِنْهُ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ لا اکْثَرُ رَحْمَةً بِمَعْرِفَتِکَ ایَّاهُمْ ، فَلَوْ لا هذا الْمَقامُ الْمَحْمُودُ الَّذِی أَنْقَذْتَنا، وَ دَلَلْتَنا الَی اتِّباعِ الْمُحَقِّقِینَ مِنْ اهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ وَ عِتْرَتِهِ، فَلَکَ الْحَمْدُ وَ الْمَنُّ وَ الشُّکْرُ عَلی نَعْمائِکَ وَ أَیادِیکَ. اللّهُمَّ فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، الَّذِینَ افْتَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ، وَ ثَبَّتَّنا بِالْقَوْلِ الَّذِی عَرَّفُونا، وَ اجْزِ مُحَمَّداً وَ آلَهُ عَلَیْهِمُ السَّلامُ مِنّا افْضَلَ الْجَزاءِ، وَ أَدْخِلْنا فِی شَفاعَتِهِمْ دارَ کَرامَتِکَ، یا ارْحَمَ الرَّاحِمِینَ. اللّهُمَّ هؤُلاءِ اهْلُ الْکِسَاءِ وَ الْعَباءِ یَوْمَ الْمُباهِلَةِ، وَ مَنْ دَخَلَ مِنَ الانْسِ وَ الْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ، اجْعَلْهُمْ شُفَعاءَنا، اسْأَلُکَ بِحَقِّ ذلِکَ الْمَقامِ انْ تَغْفِرَ لِی وَ تَرْحَمَنِی وَ تَتُوبَ عَلَیَّ، انَّکَ انْتَ التوَّابُ الرَّحِیمُ. اللّهُمَّ انِّی اشْهِدُکَ انَّ أَرْواحَهُمْ وَ طِینَتَهُمْ واحِدَةٌ، وَ هُمُ الشَّجَرَةُ الَّتِی طابَ أَصْلُها وَ أَغْصانُها وَ أَوْراقُها. اللّهُمَّ فَارْحَمْنا بِحَقِّهِمْ، فَإِنَّکَ اقَمْتَهُمْ حُجَجاً عَلی خَلْقِکَ، وَ دَلائِلَ عَلی ما یُسْتَدَلُّ بِوَحْدانِیَّتِکَ، وَ باباً الَی الْمُعْجِزاتِ بِعِلْمِکَ الَّذِی یَعْجُزُ عَنْهُ الْخَلْقُ غَیْرُهُمْ، وَ انْتَ الْمُتَفَضَّلُ عَلَیْهِمْ حَیْثُ اقَمْتَهُمْ مِنْ بَیْنِ خَلْقِکَ وَ نَقَلْتَهُمْ مِنْ عِبادِکَ. فَجَعَلْتَهُمْ مُطَهَّرِینَ أُصُولًا وَ فُرُوعاً وَ مَنْبَتاً، ثُمَّ اکْرَمْتَهُمْ بِنُورِکَ، حَتّی فَضَّلْتَهُمْ مِنْ بَیْنِ اهْلِ زَمانِهِمْ وَ الاقْرَبِینَ الَیْهِمْ، فَخَصَصْتَهُمْ بِوَحْیِکَ، وَ انْزَلْتَ عَلَیْهِمْ کِتابَکَ، وَ أَمَرْتَنا بِالتَّمَسُّکِ بِهِما. اللّهُمَّ فَانّا قَدْ تَمَسَّکْنا بِکِتابِکَ وَ بِعِتْرَةِ نَبِیِّکَ، الَّذِینَ اقَمْتَهُمْ لَنا دَلِیلًا وَ عَلَماً، وَ أَمَرْتَنا بِاتِّباعِهِمْ، اللّهُمَّ انّا قَدْ تَمَسَّکْنا فَارْزُقْنا شَفاعَتَهُمْ حِینَ یَقُولُ الْخاطِئُونَ «فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ. وَ لا صَدِیقٍ حَمِیمٍ» . اللّهُمَّ اجْعَلْنا مِنَ الصَّادِقِینَ بِهِمْ، وَ الْمُنْتَظِرِینَ لِشَفاعَتِهِمْ، وَ لا تُضِلَّنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا، آمِینَ رَبَّ الْعالَمِینَ.
…………….
Dawiya Peyam/
Etîket:
- Nasîna duayan
- Duaya Mubahilayê
- Adab û kiryarên roja Mubahilayê
- Ehlulbeyt û Quran
Your Comment