“Li gorî Ajansa Nûçeyan a Navneteweyî ya Ehlê Beytê (s.x) — ABNA- Bi salan e, wekî rojnamevan û lêkolînerê qada medyayên kurdî, ez ne tenê nûçeyên Tirkiyeyê dişopînim, di heman demê de gotarên lêkolînî û tezên nû yên di vê qadê de jî dixwînim. Min bi hezaran sernivîs xwendine; ji operasyonên leşkerî û hilbijartinan bigire heta qeyranên siyasî û danûstandinên aştiyê. Lê îro danê sibê, gava min nûçe diçêrandin, sernivîsekê ez çend saniyeyan sekinandim: «Hişyariya tozê li Kurdistanê». Ne ji ber tozê; ji ber wê peyva ku salên dirêj hebûna wê di qada fermî û medyayê ya Tirkiyeyê de tabû bû: «Kurdistan».”
"Rastî heke bibêjim, di nihêrtina pêşîn de min xwest bawer bikim ku çavên min şaş dibînin. Min careke din sernivîs xwend. Paşê min naveroka nûçeyê xwend. Dîsa heman peyv li wir bû, bêyî ku kesek hewl bide wê bi hevokên dirêj ên mîna «parêzgehên başûr-rojhilat» an jî «herêma rojhilat û başûr-rojhilatê Anadoluyê» biguherîne.
Ji bo kesekî ku bi salan e guhertinên Tirkiyeyê û pirsgirêka kurd dişopîne, ev ne tenê peyvek e.
Li Tirkiyeyê, «Kurdistan» bi dehsalan ne tenê peyveke cografîk bû; xetek sor a siyasî bû. Peyvek bû ku siyasetmedar ji ber anîna ser zimanê xwe di bin zextan de diman, rojnamevan ji ber nivîsandina wê dihatin pirsîn û medya bi gelemperî tercîh dikir ku qet nêzîkî wê nebe.
Ji ber vê yekê ye ku îro dîtina vê peyvê di sernivîseke asayî ya meteorolojiyê de, ji nûçeyê bixwe zêdetir bala mirovan dikişîne.
Dibe ku ji bo gelek kesan ev tenê hişyariyek be derbarê tozê de; lê ji bo kesên ku bîranîna siyasî ya Tirkiyeyê di bîra wan de ye, ev sernivîs wateyeke ji pêşbîniya hewayê wêdetir hildigire. Ev sernivîs nîşan dide ku hinek tabûyên kevn, herî kêm di asta ziman û qada giştî de, êdî ne xwedî wê hêza berê ne.
Bêguman, kes nikare tenê li ser bingeha sernivîsekê encamê bigire ku hemû pirsgirêkên dîrokî hatine çareserkirin an jî nêrîna fermî ya li ser pirsgirêka kurd bi awayekî bingehîn hatiye guhertin. Lê siyaset ne tenê bi qanûn û peymanan diguhere; carinan guhertin ji peyvan dest pê dike. Ji wan peyvan û dengên ku bi salan hatibûn qedexekirin û niha dîsa li qada giştî tên dîtin.
Dibe ku destkefteya herî girîng a vê qada nû ya danûstandin û pêvajoya aştiyê li Tirkiyeyê ev be; ku hinek peyv êdî ne tirsnak in.
Îro nûçe li ser tozê bû. Lê ji bo min, nûçeya rastîn peyva «Kurdistan» bû; peyveke ku bi salan şer hat kirin da ku ji sernivîsan were rakirin û niha bêdeng dîsa vegeriyaye ser yek ji wan.
Û di heman demê de ku min ev nûçe bi dehan caran dixwend, di pişt perdê de dengê vê helbesta Erdalan Serferez dihat:
«Bi dengê xwe têm, li her derê te dinivîsim
Li ser neynika giriyanê, li ser rûyên xwe yên şil
Ey ya ku wateya navê te ezmanekî paqij e
Reha dengê, nebza evînê, li bin çermê axê ye…»
Şeqayiq Kemalî - KurdPress"
Your Comment