Ajansa Nûçeyan a Navneteweyî ya Ehlê Beyt (s.x) – ABNA: Di vê nivîsê de em behsa hin ji fezîlet û menqebetên Hazreta Zeynebê (silavên Xwedê lê bin) dikin.
Hewbet û Mehabt
Hazret di rêveçûn û dengê xwe de wekî bavê xwe Emîrulmuminîn (s.x) bû! (gotina wê wekî gotina bavê xwe bû).
Sibêya roja yazdehan, wan kesan hatin ber deviştiran da ku ji bo siwarbûnê alîkariyê bidin wan. Hazret bangî Şimr kir û got: "Ji me dûr bikeve! Em malbatek in ku namahrem siya me nedîtiye!"
Li Kûfeyê, çaxê wê got "Bêdeng bin!", hemû kes bêdeng bûn, heta zengilên stûyê deviştiran jî ji livînê rawestiyan! Gel wekî kesê ku çûkek li ser serê wî rûniştibe, bêdeng bûbûn û guh didan xutbeya Hazretê.
Îmam Sadiq (s.x) dibêje: "Benîhaşim di odeyê de rûniştibûn. Hazreta Zeyneb tê hundirê odeyê. Ji ber hewbet û mehabta wê, hemû civiyan bi temamî rawestiyan û civîn bêdeng bû."
Îmam Sadiq (s.x) di nav şîretên xwe de ji Sûfyanê Sewrî re dibêje: "Kesê ku bixwaze bi rêz û şeref be bêyî malbat û neseb, û dewlemend be bêyî mal û saman, û xwedî hewbet û mehabt be bêyî desthilatdarî, wê bila xwe ji zilûtiya (nizmiya) guhnedarî û gunehên Xwedê bikişîne ber bi izzet û bilindahiya guhdarîkirina Xwedê." (Pirtûka El-Xisal)
Wêrekî û Egîtî
Hazreta Zeyneb xwedî wêrekî û egîtiyeke wisa bû ku di civîna Îbni Ziyad û Yezîd de, bêyî ku bala xwe bide hêza xuyayî ya wan, bi peyvên wekî "fasik" û "facir" wan biçûk kir û riswa kir!
Heta ku ji Yezîd re got: "Ey Yezîd! Her çend ku bûyerên dijwar ên rojgarê min neçar kiribe ku bi kesekî bêqîmet û bêwesîl wekî te re rûbirû bim û bi te re biaxivim, lê ez qedr û bihayê te pir biçûk dihesibînim, û ez şermezarkirina te mezin dihesibînim ji ber xebatên xirab û zalimane yên te, û ezê pirra te şermezar bikim."
Sirra Wêrekiya Oliyayên Xwedê ev e ku: Emîrulmuminîn (s.x) di Nehcûl-belaxa de taybetmendiyek ji taybetmendiyên xwedatirsan wiha beyan dike: "Afirîner li ber çav û dilên wan ewqas mezin bûye ku her tiştê ji bilî Wî li ber çavên wan pir biçûk xuya dike."
Xutbeyîtî û Belaxet
Piştî bûyera Kerbelayê, Hazretê wisa xutbe û gotarên xwe pêşkêş kir ku jin û mêr, kal û xort, hemûyan gazin û nalîn kirin.
Belaxet mîna helbestbêjiyê hewceyî aramiya derûnî û amadebûna laşî ye; lê dîsa jî di nav birçîbûn û tîbûnê, westîn û dîlîtiyê û fikar û xeman de, wisa belaxeteke bilind ji Hazreta Zeyneb (s.x) derket.
Fîdakarî û Cihada li Rêya Dîn
Hazreta Zeyneb (silavên Xwedê lê bin) di rêya parastina Îslamê û yarîkirina birayê xwe Ebîabdullahil Huseyn (s.x) de ji mêr û zarokên xwe derbas bû, û xwe jî ked û dijwariya dîlîtiyê û zehmetiyên herî giran kişand! Qur'ana pîroz derbarê van kesên fîdakar û qurbanker de dibêje:
"Û ewên ku bawerî anîn û koç kirin û li rêya Xwedê cihad kirin, û ewên ku penah û yarî dan, ew bi rastî bawermendên rastîn in; ji bo wan bexşînek û roziyekî bi qedr û qîmet heye." (Enfal 8, ayeta 74)
"Bawermend bi rastî ew in ku bi Xwedê û pêxemberê wî bawerî anîne, paşê guman nekirine, û bi mal û canên xwe di rêya Xwedê de cihad kirine. Rastgo ew in." (Hucurat 49, ayeta 15)
Çavkanî: Malpera Minber
Your Comment