Her mirovê ku pêş dikeve, digihîje pile û cihêkî bilind û hêja û bilind dibe, an jî paşve diçe, digihîje astekî nizm û xerab û dikeve, bêguman ev encama kirin û tevgerên wî bi xwe ye.
Mirov dikare bi kirina karên baş xwedî fezîlet bibe û evîna Xwedayê Mezin û dilên paqij bi dest bixe. Herwiha, dikare bi kirina karên nebaş bikeve nava rezîlî û qirêjiyê û Şeytan û alîgirên wî kêfxweş bike.
Bêguman, ev yek ji bo cinan jî derbasdar e; ji ber ku ew jî xwedî berpirsiyariya şer‘î ne.
Xwedayê Mezin vê şîret û hişyariyê ji hemû kesan re dide û dibêje:
«وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ»
«Ji bo her yek ji wan (cin û însan) li gorî wan karên ku kirine, derece û pile hene (ji xelat û ceza). Û Perwerdekarê te ji wan karên ku ew dikin bêxeber nîne.»
Çavkanî: Sûreya En‘amê, ayeta 132.
Hemîd Reza Rezayî Orgenî
Qum, bajarê pîroz.
Your Comment